God, the Religion of Science

برچسب: آیات قرآنی

  • بحث خداشناسی درباره آناتومی زنبور عسل

    بحث خداشناسی درباره آناتومی زنبور عسل

    تصویر فوق آناتومی زنبور عسل را به نمایش می‌گذارد، ما در این نوشته با دو بخش از بدن جاندار کار داریم؛

    معده و راست روده(قسمت‌های زرد تصویر)

    زنبور عسل دارای دو معده با عملکردهای متفاوت است: معده عسلی(یا کیسه عسل) و معده گوارشی معده عسلی برای جمع‌آوری و ذخیره شهد گل‌ها به کار می‌رود و در آن شهد با آنزیم‌هایی مخلوط می‌شود تا فرآیند تبدیل به عسل آغاز شود. زنبور پس از بازگشت به کندو، شهد را از طریق دهان به زنبورهای دیگر منتقل می‌کند تا در کندو ذخیره و به عسل تبدیل شود. معده گوارشی اما وظیفه هضم غذا برای تأمین انرژی روزانه زنبور را بر عهده دارد. در صورت نیاز، زنبور می‌تواند بخشی از شهد معده عسلی را به معده گوارشی منتقل کرده و هضم کند. این سیستم دوگانه به زنبور امکان می‌دهد هم برای خود تغذیه کند و هم برای کلنی غذا ذخیره نماید.

    شکم زنبور علاوه بر این دو معده، محل تولید موم و نیش دفاعی (در زنبورهای کارگر) است. **راست‌روده**، بخش پایانی دستگاه گوارش، مواد دفعی را پیش از خروج از بدن ذخیره و تنظیم می‌کند. در این بخش، آب اضافی جذب شده و مدفوع به حالت نیمه‌جامد درمی‌آید تا در شرایط کم‌آبی، زنبور آب بدن خود را حفظ کند. راست‌روده همچنین مواد غیرقابل‌هضم مانند بقایای موم و گرده‌ها را دفع می‌کند. زنبورها برای حفظ بهداشت کندو، عمل دفع را فقط در خارج از کندو انجام می‌دهند. این سیستم گوارشی دقیق، نقش کلیدی در سلامت و بقای کلنی ایفا می‌کند.

    نیش(قسمت‌های آبی تصویر)

    نیش زنبور عسل، ابزاری دفاعی است که به کیسه زهر و غده زهر متصل است. این نیش یک ساختار سوزنی‌شکل و دارای خارهایی است که هنگام ورود به پوست دشمن، در بافت گیر کرده و در بسیاری از گونه‌های زنبور عسل (مخصوصاً زنبورهای کارگر) باعث می‌شود نیش پس از نیش‌زدن از بدن زنبور جدا شود. این اتفاق معمولاً باعث مرگ زنبور می‌شود ولی از کندو در برابر مهاجمان محافظت می‌کند.

    کیسه زهر ماده‌ای به‌نام «ملیتین» و دیگر آنزیم‌های سمی را در خود ذخیره می‌کند. وقتی زنبور نیش می‌زند، این مواد به درون بدن مهاجم تزریق می‌شود و باعث درد، تورم و گاهی واکنش‌های آلرژیک شدید می‌گردد. نیش‌زدن زنبور نه‌فقط دفاعی بلکه در مواقعی هم نشانه‌ای از خطر برای سایر زنبورهاست؛ چون همراه با نیش، فرومون‌های هشدار آزاد می‌شود که زنبورهای دیگر را برای دفاع بسیج می‌کند.

    بحث خداشناسی

    چند گزاره را تصویر نمایید؛

    در یک جهان بی‌خدا که دارای یک خالق هوشمند نبود زنبور بطور تصادفی پدید می‌آمد، صد در صد در صورتی که دارای آفرینش هوشمند نبود، دارای ایرادات بسیاری بود از جمله اینکه می‌توانست معده و روده جاندار با خطوطی که کیسه‌های زهر را انتقال می‌دهند یکی باشند و یا برخورد نمایند، در این حالت در درجه اول خود جاندار بلافاصله از بین می‌رفت زیرا با ورود کیسه زهر به معده و روده جاندار زهر جاندار به بدن خود جاندار جذب می‌شد و جاندار را از بین می‌برد و حتی جاندار فرصت تکامل پیدا کردن را هم نمی‌کرد زیرا بلافاصله منقطع النسل می‌شد با از بین رفتن زنبور کارگر کل کلونی و زنبور ملکه نمیز فرصت تکامل نداشت و از بین می‌رفت.

    گزاره دوم بر فرض محال بدن زنبور می‌توانست با این مساله تطبیق پیدا نماید که نمی‌تواند و در گونه‌هایی از عقرب هنگام خودکشی جاندار خودش را نیش می‌زند، در این حالت عسل جاندار برای انسان‌ها و خرس‌ها زهر آگین بود و قابل استفاده نبود اما طراحی هوشمند بدن زنبور به اندازه‌ای زیباست که عسل و زهر بطور جداگانه تولید می‌شوند و این مسال استفاده از عسل را برای سایر جانداران نیز محیا می‌نماید یعنی چرخه بدن زنبور عسل نیز به اندازه‌ای زیبا طراحی شوده است که بتواند در خدمت انسان باشد و خود این مساله نیز نشانگر این است که آفریدگار جهان هستی به چه اندازه هوشمندانه عمل می‌کند و چگونه نعمت‌های خودش را برای انسان عرضه می‌کند.

    گزاره سوم اگر زنبور عسل مانند مگس از نجاسات تغذیه می‌کرد نمی‌توانست چیزی برای عرضه برای انسان داشته باشد اما مدفوع زنبور عسل یعنی موم نیز پاک است و دارای کاربردهایی برای انسان است، تنها کافی بود زنبور عسل نیز همانند مگس‌ها از نجاسات تغذیه کند نه دارای کولونی بود نه عسل آن قابل استفاده بود، یک دلیل آفرینش مگس در کنار زنبور عسل نیز همان گذاره است که آفریدگار جهان قدرت قدرت خودش را به رخ بکشد که اگر می‌خواست زنبور عسلی نیز وجود نداشت و همه حشرات مثل مگس بودند.

    در سوره نحل خداوند متعال فرموده اند:

    وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ﴿۶۸﴾ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿۶۹﴾
    پروردگار تو به زنبور عسل وحي (الهام غريزي) فرستاد كه از كوهها و درختان و داربستهائي كه مردم مي‏سازند خانه‏ هائي برگزين! (۶۸)سپس از تمام ثمرات تناول كن، و راههائي را كه پروردگارت براي تو تعيين كرده به راحتي بپيما، از درون شكم آنها نوشيدني خاصي خارج مي‏شود، به رنگهاي مختلف، كه در آن شفاي مردم است در اين امر نشانه روشني است براي جمعيتي كه اهل فكرند! (۶۹)
  • بحث خداشناسی درباره طراحی منحصر به فرد کره زمین(با تاکید بر نقش مشتری)

    بحث خداشناسی درباره طراحی منحصر به فرد کره زمین(با تاکید بر نقش مشتری)

    سیاره مشتری به‌طور غیرمستقیم اما بسیار مؤثر در حفاظت از زمین نقش دارد، به‌ویژه از طریق تأثیرات گرانشی‌اش که موجب انحراف یا جذب بسیاری از سیارک‌ها و دنباله‌دارهایی می‌شود که ممکن است به زمین برخورد کنند. به دلیل جرم بسیار زیادش (بیش از 300 برابر زمین)، سیاره مشتری دارای میدان گرانشی بسیار قوی است. این ویژگی باعث می‌شود که بسیاری از اجرام سرگردان در فضا، مانند سیارک‌ها و دنباله‌دارها، به‌جای برخورد با زمین، به سمت مشتری جذب شده یا از مسیر خود منحرف شوند. نمونه تاریخی: دنباله‌دار شومیکر–لِوی 9 (Shoemaker-Levy 9) در سال 1994 به‌جای برخورد با زمین، به‌وسیله جاذبه‌ی مشتری جذب و به این سیاره برخورد کرد. این رویداد یکی از بهترین نمونه‌ها برای نشان دادن نقش حفاظتی مشتری است. دانشمندان معتقدند که اگر مشتری وجود نداشت یا جرم آن به‌طور قابل توجهی کمتر بود، زمین با نرخ بسیار بیشتری در معرض برخورد اجرام آسمانی قرار می‌گرفت. این برخوردها می‌توانستند عواقب فاجعه‌بار زیست‌محیطی یا حتی انقراض گونه‌ها را به همراه داشته باشند.


    حال این مساله را متصور شوید که در منظومه شمسی مشتری وجود نداشت چه اتفاقی می‌افتاد؟
    بسیاری از اجرام سرگردان مانند سیارک‌ها و دنباله دارها به زمین اصابت می‌کردند و زمین روزانه توسط تعداد زیادی سیارک و دنباله دار بمباران می‌شد، همین مساله می‌توانست زندگی را دشوار کند، تصور نمایید که شب در خانه خوابیده‌اید یا روز در خیابان راه می‌روید به یک باره یک سیارک و شهاب سنگ به محل حضور شما اصابت می‌نماید، این مساله می‌توانست حیات برای زمین را دشوار و غیرممکن نماید اما باید به این مساله اشاره نمود که زمین به اندازه‌ای خاص و منحصر به فرد طراحی شده است و همه اجزای مرود نیاز از جمله یک ماه بزرگ برای تنظیم جزر و مد میدان مغناطیسی و اتمسر مناسب و یک سیاره بنام مشتری بعنوان سپر در کنار آن قرار دارند و فاصله آن از خورشید به اندازه‌ای مناسب تنظیم شده است که همه این عوامل دست به دست هم داده‌اند تا حیات را برای زمین شکل دهند که حتی اگر کنار هم قرار گرفتن همه این عوامل را در غیاب یک آفریگار به هم ضرب کنیم باز هم احتمال تصادفی بودن ما عددی نزدیک به صفر در می‌آید.
    مشتری می‌توانست مانند بسیاری از نقاط جهان هستی که در آن‌هاحیات وجود ندارد، وجود نداشته باشد اما چون وچود دارد ما نیز بروی زمین می‌توانیم از خطر بسیاری از اجرام فضایی بگریزیم و مشتری دقیقاً نقشی مشابه یک چتر را که انسان را از تگرگ محافظت می‌نماید دارد، حال باید این گزاره را نیز مطرح کرد که اگر عقل آدمی بپذیرد که حدوث یک چتر تصافی است، حضور مشتری نیز در آن نقطه می‌تواند حاصل تصادف باشد اما وقتی عقل آدمی نمی‌تواند بپذیرد که یک چتر کوچک نمی‌تواند حاصل یک تصادف باشد و لاجرم باید سازنده‌ای داشته باشد، حتماً مشتری به آن بزرگی و عظمت که از زمین محافظت می‌نماید نمی‌تواند دارای آفریدگاری نباشد.
    نکته دیگر این است که در غیاب مشتری حتی در صورت وجود حیات به دلیل مشکلات پدید آمده حیات می‌توانست بصورت هوشمند و امروزی نباشد و بمباران سیاره مانع از توسعه زمین شود که این مساله نیز قابل توجه است.
    در آیه ۶۵ سوره حج خداوند متعال اشاره کرده‌اند:
    آیا ندانسته‌ای که خدا آنچه را در زمین است و [نیز] کشتی‌ها را که به فرمان او در دریا روانند برای شما رام و مسخّر کرده است؟ و آسمان را نگه می‌دارد که بر زمین نیفتد مگر به اذن او؟ یقیناً خدا به همه مردم رؤوف و مهربان است.