از دیدگاه زیست شناسی مس یکی از عوامل مهم و حیاتی در بدن انسان است اما ازدیاد آن نیز خطر ناک است بطور مثال در اینجا نسخهای روانتر، سادهتر اما همچنان علمی از متن شما آمده است:
یونهای مس (Cu²⁺) برای کارکرد طبیعی عضلهی اسکلتی ضروری هستند. آنها رشد و بلوغ میوبلاستها را کنترل میکنند و در سلولهای عضلانی بالغ با شرکت در آنزیمهای مختلف، تعادل متابولیکی را حفظ میکنند. با این حال اگر مقدار مس داخل سلول بیش از حد بالا برود، میتواند فرایندی به نام کوپروپتوزیس را فعال کند؛ نوعی مرگ برنامهریزیشدهی سلولی که نخستینبار در سال ۲۰۲۲ معرفی شد. کوپروپتوزیس برخلاف مسیرهای شناختهشدهای مانند آپوپتوزیس، نکروپتوزیس و فروپتوزیس، بهطور ویژه وابسته به تجمع مس است، ارتباط نزدیکی با عملکرد میتوکندری دارد و با انباشت پروتئینهای لیپوئیلشده و آسیب اکسیداتیو همراه میشود.
این نکته نشان میدهد که سیستم زیستی بهطور چشمگیری ظریف و تنظیمشده عمل میکند: همان عنصری که برای بقا ضروری است اگر اندکی از حد طبیعی فراتر رود، یک سازوکار مرگ سلولی دقیق و پیچیده را فعال میکند؛ نمونهای روشن از «تنظیم بسیار ظریف» در سطح سلولی است و. اختلال در عملکرد میتوکندری، افزایش استرس اکسیداتیو، التهاب طولانیمدت و برهم خوردن تعادل متابولیسم پروتئین از مهمترین فرآیندهای پاتولوژیک دخیل در سارکوپنیا هستند. این نکته مطرح میکند که کوپروپتوزیس نیز میتواند در ایجاد این بیماری نقش قابلتوجهی داشته باشد. در سلولهای پیر، الگوی بیان ناقلهای مس معمولاً بههم میریزد؛ بهطوریکه ورود مس به سلول افزایش مییابد و خروج آن کاهش پیدا میکند. نتیجهی این ناهماهنگی، تجمع بیش از حد مس درون سلول است.
این موضوع بار دیگر نشان میدهد که ورود و خروج مس با دقتی بسیار بالا کنترل میشود و حتی اختلالی کوچک در این تعادل میتواند به بیماری و تحلیل عضلانی منجر شود؛ نمونهای دیگر از تنظیم فوقالعاده حساس سیستمهای زیستی میباشد و. حتی دانشمندان تکاملیگرا هم اکنون اعتراف میکنند که کوچکترین اختلال در سطح مس باعث بیماری جدی میشود؛ پس این سیستم از ابتدا باید کامل و دقیق طراحی شده باشد.
این مقاله هیچ کلمهای درباره تکامل ندارد، فقط مکانیسمهای فوقالعاده پیچیده و دقیق را توصیف میکند که کوچکترین اختلال در آنها (مثل مقدار مس یا عملکرد میتوکندری) منجر به بیماری و مرگ سلولی میشود. این دقیقاً همان چیزی است که ما در بحث آفرینش هوشمند نیاز داریم: «سیستمهایی که به شدت تنظیمشده و پیچیدهاند و نمیتوانند بهتدریج و تصادفی به وجود آمده باشند؛ باید از ابتدا کامل طراحی شده باشند.»
برای یک لحظه در ذهن خود تصور کنید که جهان هستی بر فرض محال در یک تصادف به وجود آمده بود و آفریدگاری بر فرض محال وجود نداشت تا زمانی که میتوکوندری میتوانست خود را به سطحی از تکامل برساند که بتواند تجمع مس را در داخل سلولها را کنترل کند عملاً انسانها از بین میرفتند و توانایی تداوم نسل را نداشتند و بدن انسان به اندازهای ضعیف و دارای مکانیسمهای پیچیده است که بدون وجودر عیاب د یک آفریدگار قدرتمند تنها با اندازه کوچکی تغیر در عملکردها از بین میرفت؛ اما ما وجود داریم در نتیجه این جهان هستی نیز دارای یک آفریدگار قدرتمند است که با قدرت تمام در تمامی امور دخالت مینماید.
در سوره فرقان آیه دوم خداوند متعال فرمودهاند:
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِی الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا ﴿۲﴾
همان که فرمانروایی آسمانها و زمین فقط در سیطره اوست و فرزندی برای خود نگرفته است و در فرمانروایی شریکی ندارد و هر چیزی را آفریده و آن را به اندازه قرار داده، اندازهای درست و دقیق. (۲)
در سوره انفطار خداوند متعال فرمودهاند:
یَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿۶﴾الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿۷﴾
ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟ (۶)همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد، (۷)
